PIERWSZA KOMUNIA ŚW. - EUCHARYSTIA

1. Ustanowienie Najświętszego Sakramentu

Najświętszy Sakrament jest to prawdziwe Ciało i prawdziwa Krew Pana Jezusa pod postaciami chleba i wina.

Pan Jezus spełniając obietnicę daną po cudzie rozmnożenia chleba, ustanowił Najświętszy Sakrament przy Ostatniej Wieczerzy, którą spożył ze Swoimi Apostołami przed Swoją męką i śmiercią. Wówczas to wziął Pan Jezus w Swoje ręce chleb, pobłogosła­wił go, a następnie łamał i podawał do pożywania Apostołom, mówiąc:

„Bierzcie i jedzcie z tego wszyscy: To jest bowiem Ciało moje, które za was będzie wydane”.

Następnie wziął w ręce kielich z winem, pobłogosławił i podał Apostołom, mówiąc:

„Bierzcie i pijcie z niego wszyscy: To jest bowiem kielich Krwi mo­jej, no we go i wiecznego przymierza, która za was i za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów. To czyńcie na moją pamiątkę”.

W tej chwili, kiedy Pan Jezus wypowiedział nad chlebem i winem słowa: „To jest Ciało moje”, „To jest Krew moja”, chleb i wino zamieniły się w Jego Ciało i Krew. Z chleba i wina pozostały tylko postacie, to znaczy: kształt, smak, zapach, barwa. Tę przemianę nazywa Kościół Przeistoczeniem. Pan Jezus jest w Najświętszym Sakramencie pod postacią nawet najmniejszej cząstki chleba i wina cały obecny z duszą i ciałem, jako Bóg i człowiek. Przebywa zaś pod postaciami chleba i wina tak długo, póki te postacie nie przestaną istnieć.

Przez słowa: „To czyńcie na moją pamiątkę”, dał Pan Jezus Apostołom władzę, aby mogli przemieniać chleb i wino w Jego Ciało i Krew. Ta władza przeszła na biskupów i kapłanów. Biskupi i kapłani wykonują tę władzę, kiedy odprawiają Mszę świętą, wtedy bowiem przemieniają chleb i wino w Ciało i Krew Pana Jezusa.

Pan Jezus ustanowił Najświętszy Sakrament, aby ofiarowywać się za nas nieustannie Ojcu Swojemu we Mszy świętej, aby w Ko­munii świętej być dla nas pokarmem i aby wśród nas ciągle przebywać.

2. Msza święta

Msza święta jest to ofiara Nowego Testamentu, w której Pan Jezus pod postaciami chleba i wina ofiaruje się za nas swemu Ojcu. We Mszy świętej powtarza się ta sama ofiara, którą Pan Jezus złożył na krzyżu Ojcu Niebieskiemu za nasze grzechy. Różnica jest tylko w sposobie ofiarowania. Mianowicie: na krzyżu Pan Jezus ofiarował się w postaci człowieka w sposób krwawy, to znaczy, cierpiał i umarł; a we Mszy świętej ofiaruje się pod postaciami chleba i wina w sposób bezkrwawy, to znaczy, nie cierpi i nie umiera. Tak na krzyżu, jak i we Mszy świętej ofiaruje się sam Pan Jezus Bogu; we Mszy świętej ofiaruje się jednak przez ręce kapłanów. I tak będzie do końca świata. Podkreślił to mocno So­bór Watykański II przypominając, że Zbawiciel „ustanowił eucharystyczną Ofiarę Ciała i Krwi swojej, aby w niej na całe wieki, aż do swego przyjścia, utrwalić ofiarę krzyża” (KL 47).

Mszę świętą składa kapłan jako ofiarę Panu Bogu w imieniu wszystkich wiernych, czyli od całego Kościoła. Składając tę ofiarę, czci Kościół Boga w sposób najdoskonalszy.

Każdy, kto należy do Kościoła może korzystać z owoców Mszy świętej i przyłączyć swoją intencję do intencji Kościoła.

Kościół poleca, aby Mszę świętą ofiarowano nie tylko za żywych, ale i za dusze w czyśćcu, bo przez tę ofiarę prędzej połączą się z Bogiem w niebie.

Mszę świętą odprawia się zawsze jako ofiarę ku chwale Boga. Jeśli jest Msza święta o Najświętszej Pannie lub o Świętych, to i wtedy odprawia się ku chwale Boga.

Msza święta składa się z dwóch części:

1. Liturgia Słowa.
2. Liturgia Ofiary.

Natomiast Liturgia Ofiary dzieli się na trzy części:

1. Przygotowanie darów ofiarnych.
2. Modlitwa eucharystyczna z Przeistoczeniem czyli Dokonanie Ofiary.
3. Komunia, czyli Uczta Ofiarna.